Adobestock 68048623

Koestermomenten

lees verder

 

Voor mij persoonlijk was 2018 een jaar vol “koestermomentjes”. Ik mocht Sara zien en beleven met mijn lieve gezin om me heen in mijn favoriete stad Rotjeknor. Ik genoot van een lange, hete en rustige zomer onder mijn boompje in de tuin. Samen met mijn lief heb ik verschillende stedentrips mogen maken en hebben we intens genoten van veel moois en lekkers en van elkaar. Ik mag niet klagen en doe dat ook zeker niet, voor mij persoonlijk was 2018 een heel mooi jaar.

Zat er dan niks tegen?

Oh, zeker wel, er was volop reuring rondom de nieuwbouw op de zaak. Zoonlief is op zichzelf gaan wonen en hoewel hij en wij daar erg aan toe waren, kan ik hem soms ook vreselijk missen. Mijn moeder brak haar schouder en zij heeft vier maanden pijn gehad. Ze kon niets en wij, haar kinderen, werden samen met onze vader haar mantelzorgers. Een nieuwe rol, een nieuwe fase die ik niet vanzelf kan omarmen. (en zij ook niet) Gelukkig is ze inmiddels geopereerd en lijkt het allemaal voorspoedig te verlopen.

Financieel was het ook geen topjaar met drie studerende kinderen en een oplopende studieschuld. Daar kan ik echt wel eens van wakker liggen, wat die toekomst brenge moge… Maar al met al is de balans voor 2018 dus positief en ben ik vast van plan om deze ”flow” door te voeren in 2019.
2018 was een topjaar qua werk. Zeldzaam drukke periodes met af en toe een kleine adempauze. Maar in deze drukte ook zo ontzettend veel mooie koestermomenten beleefd.
Families boven zichzelf uit zien stijgen, intensieve contacten met nabestaanden, bijna vriendschappen, de waarde van onvoorwaardelijke liefde gezien en gevoeld en de waarde van gedenken en herdenken aan den lijve ondervonden. Ik doel hierbij op onze eerste herdenkingsmiddag afgelopen november. Spannend, want wat kun je verwachten en wat verwachten de nabestaanden van zo’n middag?
Maanden van voorbereiding zijn daar aan vooraf gegaan, ik heb er een workshop voor gevolgd en eindeloos gebrainstormd (ook onder die boom in de zomer) over de vorm en de vormgeving. Over de inhoud had ik minder twijfels, daar had ik alle vertrouwen in. Maar wat ben ik mijn doortastende en behulpzame collega’s dankbaar voor hun meedenken en meehelpen.

Het was een pareltje, de middag was warm en waardevol voor iedereen die er was. Prachtige verstilde muziek, mooie woorden, verrassend veel nabestaanden, ook mensen die spontaan besloten te komen en er was contact. Contact tussen mensen die elkaar niet kennen maar wel een gezamenlijk gemis delen. Dat raakte me enorm en het ontroerde me ook. Die middag was een van de gouden Koestermomenten van 2018.

Maar ook de warme ontvangst in een voor mij onbekend crematorium of natuurbegraafplaats. Wat fijn als collega’s je het gevoel geven welkom te zijn en er samen een mooi afscheid van te willen maken. Een familie die helemaal blij wordt van een zangeres die wij hebben aanbevolen. Omdat zij nog meer een eerbetoon voor hun moeder brengt dan het aanvankelijke geplande koor, dat helaas niet kon komen zingen.

Kortom, ik merk steeds meer dat dát het leven de moeite waard maakt, die momenten, kleine pareltjes om te koesteren. Als je die mag zien en voelen, ben je een rijk mens. Koester die momenten in 2019!

En last, but not least, we gaan aan het einde van dit spannende jaar een pracht van een nieuw centrum openen. Daar zien wij met ons hele team ontzettend naar uit, want dat wordt geweldig! Nog even doorbijten en ons oude gebouw koesteren want dat heeft ons altijd gediend, maar we hebben er zin an: Aerdehof opent eind 2019 haar deuren op de Blerickse Bergen!

Natuurlijk blijf ven we ook gewoon zeuren over die dingen waar we van balen. We zijn en blijven tenslotte net mensen..

Marieke Vliegenberg

Marieke Vliegenberg 2 2018
2018 was een topjaar qua werk. Zeldzaam drukke periodes met af en toe een kleine adempauze. Maar in deze drukte ook zo ontzettend veel mooie koestermomenten beleefd. Marieke Vliegenberg - Uitvaartverzorger